Woonwelzijnsprojecten klinken vaak eenvoudig
Linda Blaauboer:
Woonwelzijnsprojecten klinken vaak eenvoudig: betere woningen, meer welzijn, sterkere buurten. In de praktijk zijn ze allesbehalve simpel. Ze bevinden zich op het snijvlak van wonen, zorg, welzijn, beleid en de leefwereld van bewoners. Elke partij brengt een eigen logica, taal en achtergrond mee. Wat voor de één efficiënt beleid is, voelt voor de ander als afstand; wat voor een bewoner vanzelfsprekend is, past niet altijd in een beleidskader.
Juist daar ontstaat complexiteit. Niet omdat mensen niet willen samenwerken, maar omdat ze elkaar niet altijd begrijpen. Professionals spreken in plannen, indicatoren en budgetten, terwijl bewoners praten over veiligheid, vertrouwen en dagelijkse zorgen. Zonder vertaling ontstaat ruis, frustratie en stilstand.
Daarom zijn verbindende mensen cruciaal. Mensen die meerdere “talen” spreken: die van systemen én die van het leven achter de voordeur. Zij kunnen werelden bij elkaar brengen, aannames bevragen en betekenis geven aan wat er écht speelt. Pas dan worden woonwelzijnsprojecten meer dan beleid op papier, en groeien ze uit tot duurzame, gedragen oplossingen.
In mijn werk bij Louter als programma coördinator wonen en zorg probeer ik dagelijks dit soort verbindingen te maken. Verbindingen tussen markt- en zorgpartijen, tussen ruimtelijk en sociaal domein en tussen beleid en werkelijkheid.
Lijkt jou dit ook interessant, neem dan gerust contact met Linda op.