De omgevingswet. Intussen een bekend begrip. Toch blijkt dat er in de praktijk nog veel onduidelijkheid heerst over de invoering hiervan en wat dit in de
realiteit betekent. Daarom hebben wij bij Louter het initiatief ‘Eerste Hulp Bij
Omgevingswet’ gestart. Ontdek op deze pagina wat Louter in het kader van de Omgevingswet voor u kan betekenen.

Wacht niet op voorbeelden. Word zelf het voorbeeld.

‘Bij ons op de afdeling gaat het eigenlijk best goed. Maar inderdaad: de Omgevingswet komt eraan. En ik denk dat afdeling X het daar nog lastig mee gaat krijgen.’

Tijdens een opdracht die ik deed bij een gemeente, interviewde ik een aantal ambtenaren over de Omgevingswet. Ik wilde onder andere van hen weten hoe ze tegen de wet aankijken en wat er naar hun idee binnen de organisatie nodig is om, zoals de Omgevingwet dat voorstaat, opener te gaan werken. Opener naar elkaar. En opener naar buiten toe.
Wat mij vooral opviel in al die gesprekken was dat er veel naar anderen wordt gekeken. Naar de organisatie. En naar collega’s.

Illustratief is bijvoorbeeld dat alle geïnterviewden het er wel over eens waren dat de regeldruk te hoog ligt. Dat die regels beperkend werken. En dat er meer ruimte voor eigen initiatief zou moeten komen.

Maar … op de vraag op welke beleidsterreinen dat dan vooral van toepassing was, wezen vrijwel alle mensen naar andere beleidsterreinen. Naar groen, water, bodem, geluid, , enz. Voor het eigen terrein lag dat toch net ietsjes complexer …

Moet ik regels los gaan laten?

Mijn gevoel is dat veel ambtenaren wel degelijk de waarde van de Omgevingswet inzien; maar dat ze het moeilijk vinden om zelf handen en voeten te geven aan de veranderingen die die wet met zich meebrengt.

En heel eerlijk: dat is ook spannend.

Want ik moet als ambtenaar dus andere vragen gaan stellen in een gesprek met een inwoner? Minder vanuit standaarden. Meer vanuit oplossingen. Minder vanuit mijn eigen terrein. Meer overkoepelend.

Regels waren jarenlang mijn houvast. Die moet ik dus nu los gaan laten? Waarbij ik me ook nog eens op het terrein van mijn collega’s moet begeven; een terrein waar ik wat minder thuis in ben.

En als ík dat ga doen, gaan collega’s dat ook doen. Hoeveel grip heb ik dan straks nog op mijn eigen terrein? Hoe zorgen we dat we hierin met zijn allen op één lijn zitten? En wat verwacht het bestuur hierin van mij?

Een betere omgeving begint bij jezelf

Het gemakkelijkste is om te wachten. Te wachten op de buurgemeente of totdat een collega het stokje oppakt en met de Omgevingswet aan de slag gaat.

Maar, zoals een beter milieu bij jezelf begint, zo begint ook een betere omgeving bij jezelf. Dus: begin gewoon. Vandaag nog. En begin dan klein.

Als je in gesprek gaat met een inwoner, stel je jezelf dan eens voor dat jij die inwoner bent. Wat verwacht je van de ambtenaar? Dat die zich beperkt tot het eigen gebied? Of dat hij of zij oprecht probeert met jou aan een oplossing te werken?

Ga die uitdaging aan en deel je bevindingen met je collega’s. Praat over je twijfels en ervaringen. Leer van elkaar. En maak elkaar enthousiast.

Wacht niet op voorbeelden, maar word zelf het voorbeeld.

Word jij de ambtenaar die je zelf tegenover je wilt hebben zitten?

En ja, het is belangrijk dat een gemeente een gezamenlijk perspectief heeft. Dat er bruggetjes worden aangelegd tussen de verschillende afdelingen onderling; en tussen de gemeente als organisatie en haar inwoners. Zodat je als samenleving ook echt integraal kunt gaan werken, vanuit een gedeelde verantwoordelijkheid.

Maar laat dat werk aan een bruggenbouwer over.

De Omgevingswet biedt prachtige kansen. Jij kunt de ambtenaar worden die je zelf tegenover je wilt hebben zitten als jij een vraag hebt voor de gemeente. Dat is jouw uitdaging. En hoe eerder je die aangaat, hoe eerder jij, je collega’s, je gemeente en de inwoners daar profijt van hebben.

Nancy 

Projectmanager binnen Louter die met name geïnteresseerd is in de relatie tussen ruimtelijke omgevingen en de personen en partijen die daarbij betrokken zijn. Maakt zich binnen gemeentelijke organisaties hard voor het samenbrengen van partijen, het samen laten gaan van belangen en het samensmelten van kwaliteiten.

Neem contact op via info@louter.biz of bel 073 681 81 91.

 

Zullen we een potje Omgevingswet spelen?

De omgevingswet. Ga er maar aan staan hoor, als bestuurder, ambtenaar ruimtelijke ontwikkeling of raadslid. De abstracte begrippen vliegen je om de horen.

Zo moet je gaan werken ‘aan het vergroten van de inzichtelijkheid, de voorspelbaarheid en het gebruiksgemak van het omgevingsrecht …’

Of wat te denken van deze:

‘het bewerkstelligen van een samenhangende benadering van de fysieke leefomgeving in beleid, besluitvorming en regelgeving …’

Ehm …

Het is een van de oorzaken dat de omgevingswet nog niet massaal wordt omarmd en dat veel gemeentes de start nog even voor zich uit schuiven: de wet wordt weggezet in managementtermen en containerbegrippen. En heel simpel: bestuurders, ambtenaren en raadsleden hebben daar niks mee. Laat staan burgers.

Mag het wat alsjeblieft wat concreter, is wat wij vaak horen?

Oké, dus dit is waar het om gaat!

Met Louter hebben wij die handschoen opgepakt. Wij zitten bij veel gemeentes en zagen bestuurders, ambtenaren en raadsleden worstelen met de vraag hoe je de omgevingswet nu handen en voeten kunt geven.

Dat heeft geresulteerd in een kaartspel.

Even heel kort door de bocht uitgelegd: het spel bestaat uit zo’n vijftig kaarten. In groepen trek je daar vijf kaarten uit. Elke kaart staat voor een uitdaging. Aan elke kaart hangt bovendien een eigenaar vast. Dat kunnen bewoners zijn, ambtenaren, een belangengroep, enz. We krijgen dus een scenario, die rechtstreeks uit de praktijk kan komen, waarin ieder een rol aanneemt. Aan de groep vervolgens om er samen uit te komen.

Geen app. Geen software. Geen omwegen. Gewoon een rechttoe rechtaan old skool kaartspel, waarbij je elkaar in de ogen kunt kijken.

Wat is nu het mooie aan dit spel?

Het is een heel laagdrempelige manier om de Omgevingswet tastbaar te maken: oké, dus dit is waar het om gaat. Het spel geeft inzichten, openingen en brengt een ommekeer in het denken: aanvankelijke afstand of zelfs weerstand veranderen in toenadering en in het denken in kansen.

Kom, we gaan de tunnel in

Het is even die tunnel die je door moet. In die tunnel is het donker. Je ziet het einde niet. Je weet niet wat je onderweg moet verwachten. En je weet ook niet precies wat er aan het einde van de tunnel is. Je weet alleen dat je er doorheen moet. En je weet ook: hoe langer je wacht, hoe ‘enger’ het wordt.

Het spel neemt je bij de hand: kom, we gaan de tunnel in.

Dus … zullen we een potje Omgevingswet spelen?

Gerwen

Binnen Louter verantwoordelijk voor vernieuwing: welke producten kunnen we ontwikkelen om veranderingen in gang te zetten. Zit zelf als Louter adviseur bij gemeentes ook vooral op de proceskant van veranderingen.

Neem contact op via info@louter.biz of bel 073 681 81 91.